Ta strona wykorzystuje ciasteczka ("cookies") w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Czy wyrażasz na to zgodę?

Czytaj więcej

Odremontowana aula na Uniwersytecie Warszawskim zachwyca nie tylko studentów

W Vogue Polska został opublikowany artykuł „Odremontowana aula na Uniwersytecie Warszawskim zachwyca nie tylko studentów”. Zachęcamy do przeczytania i obejrzenia zdjęć auli.

Od początku wiedzieliśmy, że remontując przestrzeń powstałą w latach 70. XX wieku, chcemy prowadzić dialog z jej przeszłością i wykorzystać potencjał, jaki daje – mówią autorzy realizacji Piotr Pamięta z pracowni p:am i Michał Waśkiewicz ze studia 022 design.

Równo rok temu, w grudniu, na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego odbyło się uroczyste otwarcie wyremontowanej Auli im. Wojciecha Świętosławskiego. Za projektem modernizacji zarówno auli, jak i holu stoją Piotr Pamięta z pracowni p:am i Michał Waśkiewicz ze studia 022 design. – Decyzja o konieczności przeprowadzenia remontu wynikała z audytu potrzeb dydaktycznych. Obiekt nie spełniał obecnych norm komfortu, akustyki czy zastosowanych technologii. Od początku wiedzieliśmy, że remontując przestrzeń powstałą w latach 70. XX wieku, chcemy prowadzić dialog z jej przeszłością i wykorzystać potencjał, jaki daje. Cały proces projektowy wraz z realizacją trwał cztery lata, a świetna współpraca z ówczesnym zespołem Uniwersytetu Warszawskiego niezwykle go usprawniła. Chcieliśmy, by po remoncie wnętrze faktycznie sprzyjało nauce. Wybraliśmy naturalne materiały: drewno, mosiądz, kamień czy lastryko, które są jednocześnie szlachetne i odporne na intensywne użytkowanie. Za cel postawiliśmy sobie stworzenie miejsca, które będzie ponadczasowo eleganckie i namacalnie wygodne w korzystaniu, dlatego z rozmysłem nie oglądaliśmy się na panujące dzisiaj trendy. 

Zanim architekci przystąpili do pracy, musieli zmierzyć się z wnętrzem, przez które w ciągu ostatniego półwiecza przeszły setki studentów i studentek: stolarka była zużyta, oświetlenie nie spełniało obowiązujących wymagań, aakustyka pozostawiała wiele do życzenia. – Podesty nosiły ślady wieloletniej eksploatacji, a pozbawiona spójności estetycznej sala była ponura i sprawiała przytłaczające wrażenie. Dodatkowy problem stanowiły kwestie termiczne: zimą aula pozostawała niedogrzana, a latem panowała w niej duchota, co znacząco obniżało komfort zarówno prowadzenia zajęć, jak i uczestniczenia w nich. Zależało nam, aby miejsce odzyskało swój intelektualny charakter i stało się harmonijną przestrzenią ułatwiającą skupienie. Chcieliśmy przywrócić jej funkcjonalność i szlachetny wyraz, który jest właściwy dla uczelni.

Akademicką tradycję autorzy nowego projektu zreinterpretowali w nowoczesnej formie. Budowali minimalistyczny język, sięgając do historii miejsca. – Całość oparliśmy na spójnej logice projektowej: światło, rytm, proporcje i naturalne materiały. Wychodząc od tych składowych, podejmowaliśmy decyzje na każdym etapie prac. Traktowaliśmy je równorzędnie – każda z osobna wymagała poprawy, a połączone oddziałują na jakość odbioru całej przestrzeni. Światło daje komfort wizualny, akustyka bezpośrednio wpływa na koncentrację, a materiały mają gwarantować trwałość i estetyczną stabilność projektu.

Ważne było zachowanie oryginalnych elementów, które oddawały ducha czasu. Projekt modernizacji miał pozwolić na wykorzystanie istniejących ław. Zostały one odrestaurowane i zamontowane na nowej posadzce. – Wzmocniliśmy konstrukcję mebli i odtworzyliśmy pulpity, tak by zachowały swoją historyczną linię, a jednocześnie pozwoliły na wygodniejsze użytkowanie. Oprócz ław odnowiliśmy zabytkowe korby do opuszczania istniejących tu wcześniej lamp. Zachowaliśmy je na ścianach i dzięki temu przetrwały, choć dziś pełnią już tylko funkcję dekoracyjną. Inne elementy wymagały zaprojektowania od nowa. – Tablica Mendelejewa była dla nas jednym z głównych punktów odniesienia. Chcieliśmy, aby pozostała sercem auli i jeszcze mocniej wybrzmiała w nowej aranżacji. Do jej stworzenia użyto wycinanego laserowo mosiądzu. W ścianie frontowej, za dwiema przesuwnymi tablicami, zostało ukryte dygestorium – niezbędne podczas wykładów z chemii. Kluczowa była także katedra. To przy niej wykładowcy prowadzą zajęcia, sterują oświetleniem, multimediami czy systemem zaciemnienia auli, wykonują też pokazowe eksperymenty chemiczne, dlatego zastosowany blat musi być odporny na działanie odczynników chemicznych. By poprawić nagłośnienie wnętrza, powstał odbiegający od pierwowzoru kaskadowy sufit z płyt akustycznych firmy STO, który pokryto tynkiem o właściwościach pochłaniających dźwięk. Ściany obłożono drewnianymi lamelami, które oprócz rozpraszania dźwięku pełnią funkcję estetyczną. Wybarwienie okładzin i innych drewnianych elementów zostało dopasowane do pierwotnego odcienia odnowionych ław. – Geometria sali sprzyjała zastosowaniu liniowych opraw świetlnych, które porządkują przestrzeń i podkreślają jej rytm. Zależało nam, by wybrane modele były neutralne i nie dominowały wizualnie, a subtelnie wspierały architekturę. Na sufit trafiła kolekcja lamp wpuszczanych RAFTER od Aqform, a na ściany BLVR Lexavali. – Stworzyliśmy również różne sceny świetlne, aby dostosować wnętrze do wielu sposobów użytkowania: od wykładów przez prezentacje po egzaminy.

Projekt auli dopełnia odnowiony hol. Tu też architekci postawili na prostotę form i dbałość o detal, zastosowali te same kolory i materiały. Przy masywnym drewnianym stole ustawiono czarne krzesła polskiej marki Fameg, a przy zaprojektowanym przy oknie blacie – hokery Hay. – To wnętrze jest odpowiedzią na realne potrzeby studentów. Brakowało przestrzeni, w której mogliby odpocząć czy przygotować się do zajęć. Chcieliśmy uzyskać miejsce o mniej formalnym charakterze, przeciwstawne monumentalności auli, ale nawiązujące do niej stylistyką. Zaprojektowaliśmyzaokrąglone zabudowy meblowe, stoły i regały. Wiele detali dopracowywaliśmy etapami – testowaliśmy proporcje, promienie zaokrągleń i sposób pracy materiałów w świetle naturalnym i sztucznym. 

Całość to projekt zachwycający spójnością, zbudowany na subtelnym kontraście naturalnego drewna, jasnych ścian z czarnymi wykończeniami. – Wszystkie elementy tworzą jedną narrację, a o ponadczasowości decydują brak zbędnych ozdobników, rzemieślnicza jakość detali, konsekwentne operowanie proporcją i nacisk na funkcjonalność.

Źródło: www.vogue.pl


Projekt dofinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko 2021-2027. Więcej informacji: https://www.chem.uw.edu.pl/projekty-unijne/kompleksowa-termomodernizacja-budynku-wydzialu-chemii-uw-przy-ul-pasteura-1-w-warszawie/